[2]<\/a>) de Deus con comprensi\u00f3n, xa que coa carne s\u00f3 se pode servir a lei do pecado.<\/p>\n“Por este \u00e9 o pacto que farei despois daqueles d\u00edas coa casa de Israel di o Se\u00f1or; Vou po\u00f1er as mi\u00f1as leis na s\u00faa comprensi\u00f3n, e escribireinas no seu coraz\u00f3n; E eu serei o seu Deus, e eles ser\u00e1n o meu pobo ” <\/span>(Hebreos 8:10).<\/p>\nNos dous versos, o ap\u00f3stolo Paulo usa o verbo “servir” e suprime o mesmo verbo na parte final do verso:<\/p>\n
“… para que poidamos servir de novo e non (servir) na vellez da carta”<\/span> (Romanos 7: 6);<\/p>\n“.. con comprensi\u00f3n eu sigo a lei de Deus, pero coa carne (eu sigo) a lei do pecado”<\/span> (Romanos 7:25).<\/p>\nA trav\u00e9s desta an\u00e1lise \u00e9 f\u00e1cil diagnosticar que, por enganar, \u00e9 dicir, sen considerar o posible uso de certos recursos literarios, como figuras de estilo, acaban por producirse numerosos erros de interpretaci\u00f3n.<\/p>\n
Un exemplo claro de recursos relevantes para escribir atop\u00e1molo nos versos que se comparan, onde temos unha das figuras de lingua (Brasil) ou figuras de estilo \/ figuras ret\u00f3ricas (Portugal).<\/p>\n
“Figura da Lingua son estratexias literarias que o escritor pode aplicar no texto para conseguir un efecto determinado na interpretaci\u00f3n. Son formas de expresi\u00f3n m\u00e1is localizadas en comparaci\u00f3n coas funci\u00f3ns da linguaxe, que son caracter\u00edsticas globais do texto. Pode relacionarse con aspectos sem\u00e1nticos, fonol\u00f3xicos ou sint\u00e1cticos das palabras afectadas. “<\/em><\/span> Wikipedia.<\/p>\nQue recurso empregou o ap\u00f3stolo Paulo nos versos anteriores? Emprega unha figura de estilo chamada elipse, que \u00e9:<\/p>\n
\u201cElipse \u00e9 a supresi\u00f3n dunha palabra facilmente entendible. \u00c9 a omisi\u00f3n intencionada dun termo facilmente identificable polo contexto ou elementos gramaticais presentes na oraci\u00f3n. Esta omisi\u00f3n fai que o texto sexa conciso e elegante. “<\/span><\/em> Wikipedia.<\/p>\nNon considerar principios elementais de interpretaci\u00f3n de texto distorsiona a idea que o escritor busca transmitir, causando erros doutrinarios.<\/p>\n
Se non se consideran elementos relevantes para a sem\u00e1ntica, \u00e9 pernicioso, se dir\u00eda que se descoida elementos pertinentes \u00e1 ret\u00f3rica (a arte do bo discurso), xa que o ap\u00f3stolo Paulo era un home da cultura da \u00e9poca.<\/p>\n
Analizando a exposici\u00f3n do ap\u00f3stolo Paulo, est\u00e1 claro que busca que o seu interlocutor, mediante o seu propio razoamento, se convenza de que o remitente \u00e9 correcto.<\/p>\n
A ret\u00f3rica como t\u00e9cnica de exposici\u00f3n non pretende distinguir o que \u00e9 certo ou correcto, sen\u00f3n facer que o destinatario da mensaxe chegue \u00e1 conclusi\u00f3n de que a idea impl\u00edcita no discurso representa o que \u00e9 verdadeiro ou correcto.<\/p>\n
A isto eng\u00e1dense varios problemas pertinentes para a comprensi\u00f3n dos tradutores ao verter os textos sagrados, xa que os textos b\u00edblicos transcritos do orixinal non ti\u00f1an signos de puntuaci\u00f3n, regras que se introduciron tarde.<\/p>\n
A\u00ednda que analizamos os textos b\u00edblicos empregando os cap\u00edtulos e as referencias de vers\u00edculos, non debemos esquecer que estas divisi\u00f3ns non foron feitas polos escritores da Biblia.<\/p>\n
Estas divisi\u00f3ns introduc\u00edronse miles de anos despois da redacci\u00f3n dos libros orixinais para facilitar a localizaci\u00f3n das pasaxes e especificar, polo tanto, non deben considerarse \u00e1 hora de ler e interpretar o texto.<\/p>\n
A divisi\u00f3n da Biblia en cap\u00edtulos foi introducida polo profesor universitario parisino Stephen Langton en 1227. A divisi\u00f3n da Biblia en versos foi introducida en 1551 polo impresor parisiense Robert Stephanus. (As divisi\u00f3ns estaban destinadas a facilitar consultas e citas b\u00edblicas.)<\/p>\n
<\/p>\n