\u00c9 com\u00fan entre alg\u00fans te\u00f3logos que Deus declara ao home “coma se fose” s\u00f3 por medio da fe en Cristo, \u00e9 dicir, fixeron unha reserva. Para alg\u00fans, e entre eles destacamos ao doutor Scofield, “Deus declara que o pecador \u00e9 xusto”, \u00e9 dicir, afirma que Deus “non fai xusto ao home”.<\/p>\n
A palabra “xustificaci\u00f3n” (Dikaiosis) cando a usa o ap\u00f3stolo Paulo ref\u00edrese ao que \u00e9 certo, do mesmo xeito que o salmista David usa a palabra “xustificaci\u00f3n” (hitsdik) para referirse a Deus porque realmente \u00e9 Xusto.<\/p>\n
O ap\u00f3stolo Paulo usa unha palabra grega que ten o mesmo significado que a palabra hebrea “xustificaci\u00f3n” para referirse aos cristi\u00e1ns porque son verdadeiramente xustos “… polo que est\u00e1s xustificado cando falas<\/strong> …” (Rom. 3: 4; Sal 51: 4). Os que cren cr\u00e9anse de novo nunha condici\u00f3n nova e espec\u00edfica: a verdadeira xustiza e santidade (Ef 4:24).<\/p>\n Os termos empregados no Novo Testamento para a xustificaci\u00f3n, en grego, son: Dikaios (xusto); Dikaiosis (xustificaci\u00f3n, defensa, reclamaci\u00f3n dun dereito) e; Dikaioo (ter ou reco\u00f1ecer como xusto). No Antigo Testamento o termo \u00e9 hitsdik, que significa declarar no xulgado que algu\u00e9n cumpre a lei (Ex 23: 7; Deut 25: 1; Prov 17:15; Is 5:23).<\/p>\n Cando Deus declara que o home \u00e9 xusto, \u00e9 dicir, xustifica, declara o que \u00e9 verdade, porque Deus non pode mentir.<\/p>\n Por que a afirmaci\u00f3n anterior? Porque entre alg\u00fans te\u00f3logos establ\u00e9cese que Deus declara ao home “coma se fose” s\u00f3 por medio da fe en Cristo, \u00e9 dicir, fai unha reserva. Para alg\u00fans, e entre eles destacamos ao doutor Scofield, “Deus declara que o pecador \u00e9 xusto”, \u00e9 dicir, afirma categoricamente que Deus “non fai xusto ao home”.<\/p>\n “O pecador crente est\u00e1 xustificado, \u00e9 dicir, \u00e9 tratado como xusto (…) A xustificaci\u00f3n \u00e9 un acto de reco\u00f1ecemento divino e non significa facer xustiza a unha persoa …” Biblia de Scofield con referencias, Rom. 3:28, p. 1147.<\/p>\n Agora, Deus nunca declarar\u00eda que o home \u00e9 xusto, xa que en realidade non est\u00e1 na condici\u00f3n de xusto. \u00c9 inconcibible que Deus declare e trate como xusto o que non fai xuso. Como poder\u00eda reco\u00f1ecer Deus algo que non \u00e9 como \u00e9?<\/p>\n Sabemos que Deus ten o poder de chamar cousas que non son coma se fosen (Rom. 4:16), pero nunca declarar\u00eda que o pecador era xusto. xusto; porque non xustificarei aos malvados \u201d(<\/strong>Ex 23: 7).<\/p>\n Se Deus non xustifica aos malvados, como \u00e9 posible que o pecador sexa declarado xusto?<\/p>\n O ap\u00f3stolo Paulo afirmou con raz\u00f3n que “o xustificado do pecado est\u00e1 morto” (Rom. 6: 2-7). Se a primeira proposici\u00f3n \u00e9 certa, a segunda tam\u00e9n \u00e9 certa, xa que a segunda depende da primeira.<\/p>\n Deste xeito a palabra “xustificado” traduce unha idea verdadeira, xa que todos os que creron morreron con Cristo.<\/p>\n Cando o ap\u00f3stolo Paulo usa a palabra “xustificaci\u00f3n”, ten en mente algo que \u00e9 certo, \u00e9 dicir, o que est\u00e1 morto est\u00e1 plenamente xustificado do pecado.<\/p>\n Se o vello foi crucificado con Cristo, quen \u00e9 xustificado (declarado xusto) por Deus?<\/p>\n Sabemos que Cristo foi entregado por culpa dos pecados da humanidade e que, cando cren nel, morren e est\u00e1n enterrados.<\/p>\n Sabemos que Xes\u00fas resucitou dos mortos e que con El os que creron resucitaron “Polo tanto, se xa resucitou con Cristo, busque as cousas de arriba, onde Cristo est\u00e1 sentado \u00e1 dereita de Deus”<\/strong> (Col 3: 1) .<\/p>\n A “xustificaci\u00f3n” (declaraci\u00f3n xusta) recae sobre o novo home que resucita con Cristo dos mortos. S\u00f3 a nova criatura est\u00e1 declarada xusto diante de Deus, porque foi creada de novo na verdadeira xustiza e santidade.<\/p>\n O pecador nunca ser\u00e1 declarado xusto, porque o vello, que \u00e9 o pecador, ser\u00e1 crucificado con Cristo “Porque sabemos que o noso vello foi crucificado con el …”<\/strong> (Rom. 6: 6). O pecador nunca ser\u00e1 xustificado ante Deus, sen\u00f3n que morre a trav\u00e9s da cruz de Cristo.<\/p>\n O pecador que acepta o sacrificio de Cristo a trav\u00e9s da fe (evanxeo) morre xunto a El e cando resucita, unha nova criatura (creada) segundo Deus resucita na verdadeira xustiza e santidade. Este novo home \u00e9 declarado xusto diante de Deus.<\/p>\n As palabras traducidas “xustificar” e “xustificar” significan “facer xusto”, “facer xusto”, “declarar xusto”, “declarar directo” ou “declarar libre de culpa e merecedor de castigo”. Cando Deus crea ao novo home con verdadeira xustiza e santidade, realiza todas as acci\u00f3ns descritas nos verbos anteriores.<\/p>\n S\u00f3 o que \u00e9 creado s\u00f3 pode recibir esta declaraci\u00f3n de Deus, \u00e9 dicir, s\u00f3 o home novo, creado segundo Deus, pode recibir a declaraci\u00f3n de Deus: \u00e9 xusto.<\/p>\n “E v\u00edstese do novo home, que segundo Deus \u00e9 creado na verdadeira xustiza e santidade<\/strong> …” (Ef 4:24).<\/p>\n O novo home creado por Deus, a trav\u00e9s de Cristo Xes\u00fas, \u00e9 dicir, que resucitou de entre os mortos, cr\u00e9ase na verdadeira xustiza e santidade, polo que cando Deus o declara xusto, fala do que \u00e9 verdade, dunha condici\u00f3n plena e efectiva. hoxe.<\/p>\n “Foi entregado polos nosos pecados e resucitou para a nosa xustificaci\u00f3n”<\/strong> (Rom. 4:25);<\/p>\n “… Porque o que est\u00e1 morto est\u00e1 xustificado do pecado”<\/strong> (Rom. 6: 7)<\/p>\n Vendo estes dous versos, est\u00e1 claro que Xes\u00fas foi entregado por culpa do pecado dos pecadores (se a humanidade non pecara, non haber\u00eda que morrer Cristo) e, morrendo con El, c\u00famprese a xustiza de Deus, xa que o pecador recibe o determinado pola xustiza de Deus: a morte.<\/p>\n Ent\u00f3n, o morto est\u00e1 xerado de Deus e resucita \u00e1 gloria de Deus Pai, xa que os que cren resucitan con Cristo. Deste xeito est\u00e1 xustificado, ou declarado xusto, porque con ese fin Cristo resucitou de entre os mortos: “resucitou para a nosa xustificaci\u00f3n” (<\/strong>Rom. 4:25).<\/p>\n Se un non acepta o argumento de que os cristi\u00e1ns son realmente xustos, tam\u00e9n hai que conclu\u00edr que Cristo non resucitou. Se Cristo xurdiu, \u00e9 certo que os cristi\u00e1ns xurdiron con El e son declarados xustos.<\/p>\n Cando o vello morre con Cristo, Deus \u00e9 xusto. Cando Deus crea ao novo home, El \u00e9 o xustificante. Sen ningunha contradici\u00f3n: \u00e9 xusto e xustificativo.<\/p>\n A Biblia di que a todos os que cren en Xes\u00fas se lles d\u00e1 o poder de ser feitos (creados), fillos de Deus. O vello foi crucificado, asasinado, enterrado e un home novo xorde dos mortos. Este novo home decl\u00e1rase xusto.<\/p>\n Pablo expresou que “o que morreu ao pecado est\u00e1 xusto diante de Deus” porque a condici\u00f3n de estar morto ao pecado \u00e9 o mesmo que estar “vivo” para Deus. O que \u00e9 creado de novo a trav\u00e9s do evanxeo, que \u00e9 o poder de Deus para todo o que cre, est\u00e1 xustificado (declarado xusto), porque \u00e9 unha nova criatura creada na verdadeira xustiza e santidade.<\/p>\n Por iso mesmo Pablo declara: “Quen foi liberado polos nosos pecados e resucitou para a nosa xustificaci\u00f3n” <\/strong>(Rom. 4:25).<\/p>\n O home que \u00e9 declarado xusto diante de Deus non \u00e9 o que morreu, sen\u00f3n o que resucitou dos mortos, \u00e9 dicir, a nova criatura xerada de novo en Cristo.<\/p>\n Cando o ap\u00f3stolo Paulo di que o que est\u00e1 morto est\u00e1 xustificado do pecado, ten presente a idea do seguinte verso: “Porque \u00e9 Cristo o que morreu, ou mellor dito, o que resucitou dos mortos, o que est\u00e1 \u00e1 dereita de Deus e tam\u00e9n intercede por n\u00f3s \u201d(<\/strong>Rom. 8:34).<\/p>\n Quen morreu por pecar (ou mellor dito) que resucitou con Cristo foi xustificado, \u00e9 dicir, declarado xusto diante de Deus.<\/p>\n Alg\u00fans pensan que a declaraci\u00f3n de xustiza por parte de Deus ser\u00e1 efectiva no futuro e que, no presente, o home s\u00f3 ten unha declaraci\u00f3n do que pasar\u00e1 despois. A xustificaci\u00f3n non \u00e9 as\u00ed.<\/p>\n “A xustificaci\u00f3n \u00e9 unha declaraci\u00f3n de Deus sobre a condici\u00f3n da nova criatura diante del”<\/strong><\/p>\n Todos os que cren te\u00f1en o poder de converterse en fillos de Deus, fillos non nacidos da vontade da carne, nin da vontade do home ou do sangue. Estes nacen do Esp\u00edrito, creado segundo Deus na verdadeira Xustiza e Santidade (Xo\u00e1n 1:12 -13).<\/p>\n Xa que s\u00f3 os que nacen na xustiza e na santidade son verdadeiros, son declarados xustos diante de Deus (Ef 4:24). Deus \u00e9 o xustificante dos que cren en Cristo.<\/p>\n O salmista s\u00f3 puido reco\u00f1ecer os seus erros como un xeito de declarar a xustiza de Deus. Calquera home non pode ir m\u00e1is al\u00e1 do que fixo o salmista.<\/p>\n Non obstante, antes de declarar o home xusto, Deus fai algo extraordinario: a pena predeterminada apl\u00edcase aos culpables (morte), xera unha nova criatura a trav\u00e9s do seu poder (o evanxeo) e declara o novo home xusto diante del.<\/p>\n Mediante a xustificaci\u00f3n, a sabedor\u00eda m\u00faltiple de Deus faise co\u00f1ecida entre os principados e os poderes.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" S\u00f3 o que \u00e9 creado s\u00f3 pode recibir esta declaraci\u00f3n de Deus, \u00e9 dicir, s\u00f3 o home novo, creado segundo Deus, pode recibir a declaraci\u00f3n de Deus: \u00e9 xusto.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":22,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[4,31,32],"class_list":["post-21","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-sem-categoria","tag-deus","tag-xustificativo","tag-xusto"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/estudobiblico.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/estudobiblico.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/estudobiblico.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/estudobiblico.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/estudobiblico.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=21"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/estudobiblico.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/estudobiblico.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/22"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/estudobiblico.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=21"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/estudobiblico.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=21"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/estudobiblico.org\/gl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=21"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}